Baranek

Strona główna » Bajki dla dzieci » Bajki dla starszych dzieci » Baranek

Pierwszy śnieg był mokry. Bardzo nieprzyjemny. Długie futro baranka przypominało starą wycieraczkę z werandy. Skakanie już nie sprawiało tyle radości co dawniej i pojawiło się nieznane uczucie, które nie było niczym innym, jak głodem.

Coraz dłużej trzeba było odmierzać odległość, zanim przyszło zdecydować się na skok. Coraz mniej pewnie podejmował decyzje. I coraz częściej słyszał pytanie, na które nie znał odpowiedzi: kim jest?

Jak to bywa w przyrodzie, którejś nocy od lasu przybył wilk i dopadł baranka. Chwycił mocno za krtań, gdy usłyszał głos swojej zdobyczy.

– Kim ty jesteś ?

– Jestem stworzeniem, któremu dano czas i przestrzeń, i prawo do tego, by cię dopaść i zjeść – odpowiedział wilk.

– A kim ja jestem? – znów spytał baranek.

– Ty? Kim ty jesteś? Nie bądź śmieszny. Też jesteś stworzeniem, któremu dano czas, przestrzeń i prawo, aby się przede mną strzec!

Niebo rozdarła błyskawica. Przestraszony wilk puścił ofiarę i umknął w kierunku lasu. Ledwie żywy baranek zaczął uciekać w drugą stronę.

Biegł szybko, przeskoczył potok i wpadł w pędzie w miękkie, ciepłe kłębowisko czegoś dziwnego, co wydawało mu się bardzo znajome, miłe i dobre. Było to jego własne stado, które opuścił kiedyś w pogoni za kępkami koniczyny.

Przestraszone zwierzęta rozbiegły się i patrzyły na baranka podejrzliwie.

– Kim ty jesteś? – spytał czarny baran.

– Jestem stworzeniem, któremu dano czas, przestrzeń i prawo, aby uciekać przed wilkiem!

Stado znieruchomiało.

Strony: 1 2 3 4 5

Dodaj komentarz

Zmień rozmiar czcionek